1
11 de Octubre 2008
Aplicaciones
Fondos / Fotos
Juegos java
Música / Canciones
Politonos
Sonidos reales
Temas
Videos
Videoclips
Tablón SMS
Chicos
Chicas
Nuevos
Búsqueda
Cumpleaños
Diarios
Perfiles ganadores
Los + votados
Los + visitados
Los + firmados
Votar fotos
Fotos + vistas
Avatares
Crear avatares
Emoticonos
Packs Emoticonos
Skins MSN
Utilidades
DeFT: LiViNG A LIe... Say Goodbye. Check My Diary
Hay un total de 27 mensajes distribuidos en 6 páginas.
Mi diario
23 de Octubre, 2006
Estado de ánimo Enamorado
Hey, qué hay, imagino que este mensaje será borrado pero...
Me gustaría compartir algo. Dos días sin ésta página seguro que ha causado traumas, irreversibles o no, a algunos de los muchos usuarios que tiene. Pues nada, hace tiempo empecé un escrito que justo este finde terminé. Hace una crítica constructiva, espero.
Vale hasta aquí ha podido llegar la cosa.
Hace mucho tiempo que me duele la espalda, que no duermo, que mi vida se ha vuelto un sin vivir.
Cuando empecé con esto era algo normal. Un rato, un momento, unas risas y parar. Pero poco a poco se apoderó de mí hasta envolverme en una espiral de la que no conseguí salir. Mis hijos me preguntaban que por qué había empezado a hacer pesas si ya estaba mayor para ello, que lo de engominarme la calva no era “metrosexual” sinó más bien “cutrexal”, mi mujer que por qué no le hacía el amor en vez de mirar la pantalla, en el trabajo estaban hartos de mis excusas. Se me había muerto cinco veces la tía y me habían operado otras 10 del riñón.
Era algo que no controlaba, estaba enganchado y no lo sabía. Necesitaba salir.
Recuerdo una vez cuando había tormenta y se fue la conexión. “-Volverá a los pocos minutos”- pensé-. Pero no fue así. A la media hora, me había fumado mi primer paquete de tabaco entero. Yo dándole a actualizar todo el rato y nada. Como un bebé atento a las lucecitas verdes de mi módem. No se movían ni parpadeaban.
Busqué cosas qué hacer de mientras pero no encontraba nada. No era un completo caos, olía normal pero no había cenado. No tenía hambre, sólo tenia gana de volver a conectar. De surfear un buen rato sin parar. Me fui a jugar con los críos que ya estaban durmiendo, les dije, -papa va a leeros un cuento-. Resulta que ya tenían 17 años y yo sin enterarme. Entonces me dediqué a explicarles el método de reproducción sexual y me enteré que tenía a la hija preñada... Qué decepción, pero no importaba. Enseñaría al pequeño a chatear... sí.
Reseteé varias veces el módem y el ordenador, instalé y desisntalé drivers y jugué un poco más. Me dio tiempo a actualizar la bios, a cambiarle el firmware a los grabadores, a defragmentar el disco duro y flipar en colores. A pasarle 3dmarks y a jugar al quake wars. Escuché un sonido que me hizo gritar.
Iniciando sesión de msn y navegando con el IE, el Firefox y el Opera. Qué gozada, eso era porque mi ordenador era una pasada!
Pero al llegar a la página vi que no cargaba. Demasiados proxy pensé, pero nada! Cuando vi que no funcionaba me volví... loco!!
Empecé a buscar información por internet y llamé a los DNS, servidores, pero nada. Comunicaban... No respondían o estaban caídos.
Pensé que todo formaba parte de una conspiración y para hacerle frente estudié: me leí “Cómo convertirse en hacker en 30 segundos”. Muy breve lo sé, pero el tiempo apremiaba. Lo hice, refloté el servidor y justo cuando hacía log-in llamaron a la puerta. No pensaba abrir pero gritaron -policia-. Estaba cagado. Sin darme cuenta había violado un montón de acuerdos y políticas de privacidad. Todo por no leerme el FAQ del puto manual.
En la cárcel me pasé 5 días. A las 5 horas el delirium tremens me desquiciaba. Necesitaba... leer las firmas, mandar mensajes, votar a los “Asses”
Ver cómo los “Shakespeare” se peloteaban. Qué añoro, qué tristeza... no poder leer ni beber una cerveza.
Esas chicas enseñado tetas y en bragas que no tenían descripción ni la necesitaban. Chico a chico les firmaban, sin importar valores, ideales, gustos. Era sólo que se molaban y en lenguaje móvil se firmaban. Omg, nunca logré entender qué me decían, pero eso no me impedía decirles lo listas que eran al hacerse fotos al lado de “Roca” y en posturas poco ortodoxas.
A la semana respiré libre, vi que mi vida hiperbólica estaba normalizada. Reviví a mis tías y limpié mis riñones. Me centré en el trabajo y en mi mujer, que ya veía a las hortalizas como algo más que para comer. Al tiempo nació mi nieto y cómo gocé de él!, enseñándole a leer: “The Matrix” Edición infantil, con tapas de cartón vegetal y teléfono Nokia a manivela.
A veces, lo confieso, entro en anónimo para leer los diarios, esos relatos que a uno le hacen pensar. Alguna vez he escrito pero mi nick no voy a confesar.
Lo puedo decir bien alto, fui, pero ya no soy, adicto a mdk.
Mi diario
24 de Abril, 2006
Estado de ánimo Enamorado
No es un Adiós, es un hasta siempre.
Leéme despacito como hacer el amor. Empiézame con la misma ilusión con la que me termines, prometo no defraudarte. Acaríciame con la yema de tus dedos, pasa página, despacio... No tengas prisa para terminarme, nunca me voy a acabar. Aunque tan sólo aparezcan 5 números, la verdad es que hay una eternidad.
Hoy una historia, mañana un relato, antes de ayer la aventura de mi vida... Todas distintas y a la vez ligadas entre si, por mí.
No temas, ¿ya estás en la última página? Ármate de valor, gírala de nuevo... Ves? No termina, no hay final... Todo vuelve a empezar ( :
Hasta aquí hemos llegado. Unos nos han querido, otros nos han defraudado. Los mejores pudieron llenarnos, de ilusiones, fantasías, y promesas, por desdicha, incumplidas.
Quiéreme, Ábrazame fuerte, Pégame contra tu pecho cruzando las manos junto a mi tapa de piel.
Pon el punto en el epílogo, ciérrame. Mañana con una sonrisa vuélveme a abrir, relee el prólogo, y gira, gira una y otra vez...
El viaje empieza de nuevo, esta vez en otro lugar, con otras personas, buenas o malas no importa, porque el hecho de que me sorprendan nunca va a cesar.
DeFT dice Adiós a su diario y a todas las personas que no ha conocido y valían la pena en ésta página de internet.
Mi diario
23 de Abril, 2006
Estado de ánimo Enamorado
Sant Jordi, 23 dAbril.
Un any més, faré veure que no mafecta que la gent que volta per la meva vida no senrecordi de felicitar-me. No senrecorden del dia, o no senrecorden de mi? Jo diria que la segona, ja que a Catalunya... menjem Sant Jordi des de primera hora del matí fins ben entrada la nit.
Amés, coincideix amb el dia internacional del llibre. La tradició històrica, el patró de Catalunya...
La mort de Shakespeare i Cervantes en un dia com avui diu molt de la literatura. I potser un dia, un escriptor novell que sigui posseït pel seu esperit, inspiri una gran obra i sigui reconegut.
No més digracions...
La gent no pensa en mi? quina pena... però és aixi.
Encara que plori, sempre somric...
Mi diario
20 de Abril, 2006
Estado de ánimo Enamorado
Nuevo documento de texto
Mi corazón palpita porque mi pecho tiembla y lo hace al ritmo de una auriga al galope. Mi sangre fluye porque mis venas queman y lo hace con la intensidad de un torrente. Mi respiración se acelera porque simplemente me ahogo y toda mi atención se centra en ella.
Mi tiempo pasa porque de mi imberbe rostro emancipa un fino bello. Mi cuerpo débil envejece alienado, porque sólo se asemeja al relejo de un espejo resquebrajado.
La vida se escapa de entre mis dedos porque el tiempo no se detiene ni retrocede. Mis deseos son ignorados porque Eco los repite sin cesar. Mis propósitos nunca son alcanzados porque no hay incentivos que gozar. Mi pensar morirá conmigo porque no hay nadie que lo pueda escuchar.
Mi diario
18 de Abril, 2006
Estado de ánimo Enamorado
Inconsciencia
No sé si será un problema, más bien yo lo considero una virtud. La cuestión es que puedo llegar a sentir desde mismo instante que conozco a alguien. Esto implica que ese alguien tiene el poder de herirme, consciente o no. Los hay, que son desagradables porque sí, han crecido y se comportan de ese modo, normalmente con desconocidos. Yo, apesar de que no puedo hacerlo, sufro también por ese comportamiento. Me gusta conocer, me gustaría recibir el mismo trato. Además de portarse mal, no merecen mi pensar ni mi tiempo, menos aún merecen mi pesar. Y si es tanta virtud como ser empático y sensible, tiene esa doble hoja, de no poder elegir de quién podré defenderme o qué persona conseguirá herirme con la facilidad de mentener su silencio...
Una vez más el mundo no es justo...
<<
[1]
2
[3]
[4]
[5]
[6]
>>
Nick
Contraseña
Regístrate
AQUÍ
Recordar contraseña
Perfil
Diario
Album
MoReNa_0Ne2..
TraffiC
LaDy_Ec
Sherco76
yezabel_
DeFT
noe84
JuLieT
GaRRuLa
buhilla
sweet_lady
jossec
fj_rodman
CoNi_YeClAn..
Condiciones
|
Normas de uso
|
Consejos útiles
|
Contacto